hij was ook alom geliefd vanwege zijn instelling en zijn sympathieke uitstraling.

Niemand zou gedacht hebben dat Kees zo jong zou sterven. Hij leek de eeuwige jeugd te hebben. Naast tafeltennissen, wat hij wekelijks enkele malen deed, had hij zelfs op ‘hoge’ leeftijd geen moeite met een fietsrondje Haarlemmermeer. Maar toen kreeg die rot-ziekte die met een k begint hem in zijn greep, om nooit meer los te laten.

Het is de laatste maanden hard gegaan. Kees heeft ondanks de schijnbaar uitzichtloze positie nooit opgegeven. Hoe klein de kans ook was, hij bleef zoeken naar een uitweg en in ieder geval uitstel. Helaas lukte het niet. Hij kón deze strijd niet winnen. Vrijdag rond het middaguur sloot hij definitief zijn ogen.

Kees was een fantastische echtgenoot, (schoon)vader en opa. En een vriend voor velen, zeker in en om Roelofarendsveen en beslist ook in de tafeltenniswereld. Ik heb zelf het genoegen gehad om in mijn juniorentijd één of twee jaar bij Kees in team te mogen zitten en heb daar nog steeds mooie herinneringen aan. We zullen Kees nooit vergeten en wensen zijn familie en (tafeltennis)vrienden heel veel sterkste met dit verlies.

Kees wordt woensdag in besloten kring gecremeerd. De rouwkaart is HIER te vinden.

Ted van der Meer (WUTTO-voorzitter)